Wakacje w Grecji – wyspy, wysepki, …

Eueba

Druga co do wielkości po Krecie Eueba stała się tez celem mojej drugiej greckiej wyprawy. Dużo słyszałem od znajomego, który podobnie jak i ja chciał zwiedzić wszystkie (zarówno te zamieszkałe jak i bezludne) wyspy Grecji, że to bardzo miłe i popularne miejsce. Nie zostało mi nic innego jak przyjechać tu i samodzielnie przekonać się o tym fakcie.

Na Eubeę dostać się z kontynentalnej części kraju bardzo łatwo! Wyspę od niej oddzielają tylko wąskie cieśniny, zwane zatokami eubejskimi (północną i południową). Przesmyki w najwęższym miejscu mają ledwie 40 kilometrów szerokości, dzięki czemu wyspa jest z kontynentem połączona mostem. Euebeę oddzielają jeszcze inne zatoki i cieśniny: Ewripos (najwęższa), Trikeri czy zatoka Petalijska.

Doskonałe połącznie umożliwiło mi przyjechanie na wyspę samochodem, a dobrze utrzymana autostrada tylko ułatwiła całość podróży. Chociaż muszę przyznać, że kilka górskich dróg, którymi dane było mi się przemieszczać przyprawiało o zawrót głowy. Na szczęście obyło się bez niepotrzebnej adrenaliny.

No właśnie – znowu góry. Eubea jest wyspą górzystą, ale nie ma tak wysokich szczytów jak choćby Kreta. Najwyższy szczyt górski w tym regionie ma raptem 1743 metry n.p.m i nie stanowi bardzo dużego wyzwania dla doświadczonych górołazów. Podejście jest zabezpieczone i dobrze oznakowane, nie mieliśmy więc problemów ze zdobyciem szczytu, mimo że jest dość skalisty. Mimo wszystko ten masyw górski jest majestatyczny. Zajmuje większość obszaru wyspy leniwie spoglądając na niewielkie równiny.

W takich warunkach doskonale odnaleźli się tutejsi rolnicy. Wszędzie można było odnaleźć uprawy winorośli i oliwek, a także hodowle kóz i owiec – od lat stosując podobne metody mają doskonałe wyniki w produkcji wina czy sera feta.

Eubea ma też bardzo bogatą i burzliwą historię – zwykle związaną z wojnami (jest położona względnie blisko najważniejszych miast półwyspu Peloponez) i wzajemnym jej sobie odbijaniu. Całkowicie grecka po wielu przejściach (należała przemiennie do Wenecji, Bizancjum i Turcji) stała się dopiero 1830 roku.

Polecam – świetnie miejsce na odpoczynek, ze względu na ładny krajobraz i bardzo łatwy dostęp  samochodem!

Back to Top